Kendinle...

Vaktinizi en çok kiminle geçirirsiniz? diye sorsam; muhtemelen aklınıza annemle, kardeşimle, arkadaşlarımla ya da dostlarımla gibi cevaplar bulmaya çalışırsınız. Peki ben size aslında en çok 'kendin''izle vakit geçirdiğinizi söylesem..

Nasıl yani? diyebilirsiniz. Şöyle açıklamaya çalışayım. :) En baştan başlayalım. İnsan, bu dünyaya gelirken tek başına bu yolculuğa çıkar, anne karnında 9 ay boyunca tek başına kendisiyle yaşamaktadır, kendini izlemekte, büyüdüğünü görmekte, karnının acıktığını hissetmektedir.
Orada ne bir arkadaş ne bir dost vardır. :)

Doğduktan sonra da bu durum beraberinde elbette birtakım insanların varlığını getirmekte; fakat hiçbir insanın varlığı kendimizle geçirdiğimiz süreden fazla değildir. Odanın kapısını kapatır bir kitap alırsın eline kendinlesindir, gece olur uyursun kendinlesindir, sabah uyanırsın kendinlesin.

Üzülür, ağlarsın, gözyaşlarını silersin; kendinlesindir. Sevinirsin, müziği son ses açarsın, dans edersin; kendinlesindir. Aslında düşündüğümüzde en çok vaktimizi kendimizle geçiririz.
Elbette başkaları hayatımızda olur,olacakta ve kimileri zamanları dolunca gidecek.. Arkadaşlarınla ya da sevdiklerinle buluşup eğlenirsin, akşam olur yorulmuşsundur yine kendinlesin. :)

Sen kendi varlığınla, her şeye yetebileceğini hissettikten sonra kendini yalnız hissetmezsin. Zaten insanın kendisiyle vakit geçirmesini yalnız olarak algılaması kendine yaptığı en büyük haksızlıktır. Oysaki kendinleyken hayata dair o kadar güzel şeyler öğrenebilirsin ki saymakla bitmez. Kitaplar okursun; bir sürü hayata dokunursun. Yepyeni şeyler keşfedersin. Hatta bir süre sonra kendinle gayet iyi vakit geçirdiğini anladığınla kalabalıklar hoşuna gitmemeye başlar. Eve gideyim de kendimle biraz vakit geçireyim; kitap okuyayım, müzik dinleyeyim, dans edeyim diyebilirsin. :)

Bu yazıda anlatmak istediğim; sen eğer ilk önce kendini tanımak istemezsen; neleri sevip neleri sevmediğini öğrenmek istemezsen; başkalarını da tanıyamazsın. Sen eğer ilk önce kendini sevmezsen; başkalarını da sevemezsin; sevilemezsin de.

Sen eğer baharı ilk önce kendinle kendi bahçene getirmezsen kimse sana baharı getiremez.
Unutma sana en çok sen lazımsın; seni en iyi sen anlarsın ve unutma sen kendinle vakit geçirince yalnız olmazsın; kendini tanırsın; kendini dinler, hissedersin.. .

Kendimizle çok güzel vakitler geçirip; kendimizi tanıyabilmemiz dileğiyle... :)